'De tuin als oplaadstation om het leven even aan te kunnen of om er te schuilen bij verdriet of onheil'.
Deze mooie quote van Hella van der Wijst kwam ik onlangs weer tegen in mijn boek 'Heilzame Tuinen'. Zij reageerde op de vraag wat groen met háár deed.
Ik vind het nog steeds waardevol om van wetenschappers en andere deskundigen te horen en te lezen hoe belangrijk een groene omgeving is.
Niet alleen voor zieken, maar ook voor artsen, verpleegkundigen en andere zorgmedewerkers. Ook voor 'gewone', gezonde mensen, die behoefte hebben aan rust, ruimte en stilte, is een groene omgeving belangrijk. Je vindt het in een groen bos, een bloeiend heidelandschap en een weids Waddengebied met indrukwekkende wolkenluchten. Maar ook in een fleurige stadstuin met geurende bloemen en zingende vogels.
Voor mij is een groene, natuurlijke omgeving essentieel voor een fijn en gezond leven. Om in te wandelen, te fotograferen, te tuinieren of simpelweg te zijn.
Toen ik ernstig ziek was en langdurig in het ziekenhuis verbleef bood mijn uitzicht op de weelderige binnentuin mij afleiding, troost, rust en vertrouwen. Het groen droeg bij aan mijn herstel, daarvan ben ik overtuigd.
Het ontroert mij wanneer ik zie, hoor en lees dat andere ziekenhuispatiënten genieten van mijn boek en daar steun bij vinden. Sommigen sturen mij zelfs een foto met mijn, door hen gelezen boek.
Dat sterkt mij bij het voltooien van mijn nieuwe boek 'Leukemie is NIET leuk - of toch wél?', gebaseerd op mijn blog 'Leukemie is NIET leuk'. Dat blog hield ik destijds bij toen ik met acute leukemie in het ziekenhuis was opgenomen.
In dit nieuwe boek bundel ik mijn verhalen, inzichten en praktische tips om een verblijf in het ziekenhuis draaglijker - en soms zelfs een beetje leuker - te maken. Een steun voor patiënten én hun partners.
